Historia szkoły i patron

foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


35,10,0,50,1
25,600,60,0,3000,5000,25,800
90,150,1,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,1,5000
0,2,1,0,2,40,15,5,2,1,0,20,0,1
Balerinki
Balerinki
Świetlica
Świetlica
Galeria "U Alfredka"
Galeria "U Alfredka"
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...
Face to face with nature...

Historia szkoły i patron

 Alfred Jan Maksymilian Wierusz-Kowalski

wierusz

 Alfred Jan Maksymilian Wierusz-Kowalski urodził się 11 października 1849 roku w Suwałkach. Ojciec jego Teofil był notariuszem lub jak się wówczas mówiło - regentem kancelarii ziemiańskiej. Alfred był pierwszym dzieckiem z drugiego małżeństwa ojca z Teofilą z Siewierskich, córką zarządcy majątku. Rodzina była liczna - dwoje dzieci z pierwszego i siedmioro z drugiego małżeństwa. Wierusz-Kowalscy dobrze sytuowani materialnie mieli w Suwałkach dom mieszkalny i nieduży mająteczek w Dębszczyźnie k/Filipowa, w którym spędzali letnie miesiące.

W 1865 roku Teofil Wierusz-Kowalski przeniósł się na stanowisko notariusza do Kalisza. Cała rodzina wyjechała z Suwałk wczesną jesienią. Trwająca kilka dni podróż utrwaliła się mocno w pamięci wrażliwego na piękno krajobrazu, szesnastoletniego Alfreda.

W Kaliszu kontynuował naukę w ostatnich klasach rządowego gimnazjum. Lekcji rysunku udzielał mu Stanisław Barcikowski, absolwent warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Alfred Wierusz-Kowalski w 1868 roku wstąpił do Warszaw -skiej Klasy Rysunkowej. Studiował pod kierunkiem Rafała Hadzewicza, Aleksandra Kamińskiego i Wojciecha Gersona.

W 1871 roku udał się na dalsze studia do Drezna, Pragi i Monachium. W Akademii Monachijskiej kontynuował studia pod kierunkiem Aleksandra Wagnera, uczęszczał również do pracowni Józefa Brandta, wybitnego polskiego malarza scen rodzajowych i batalistycznych. W Monachium , które było ożywionym ośrodkiem życia kulturalnego, Wierusz-Kowalski założył własną pracownię i pozostał na stałe. Szybko zdobył uznanie u miejscowych handlarzy dzieł sztuki i wybitną pozycję w świecie artystycznym. Malował dużo. Realizował liczne zamówienia. Jego obrazy osadzone głęboko w rodzimej tematyce, przedstawiające sceny rodzajowe z małych osiedli i miasteczek, nierzadko ukazane z humorem i nutą ironii ("Przyjazd karetki pocztowej", "Wypadek w podróży"), liczne wesela krakowskie, wyjazdy i powroty z polowań, a nade wszystko dramatyczne napady wilków na ludzi podróżujących saniami i na oszalałe ze strachu konie, miały wielkie powodzenie. Częstym motywem obrazów był również samotny wilk na tle zimowego pejzażu.

Mniejszą rolę odgrywały w tematyce twórczości motywy historyczne i batalistyczne. W 1903 roku odbył artysta krótką podróż do Północnej Afryki. W jego twórczości pojawiła się egzotyczna tematyka arabska ("Beduini przy studni", "Z rozkazem wojennym- Maroko", "Przed meczetem"). Wierusz-Kowalski brał udział w wielu wystawach międzynarodowych, eksponował swoje obrazy również w kraju: Warszawie, Krakowie, Lwowie i Poznaniu. Uzyskiwał nagrody i medale w Monachium, Wiedniu, Berlinie, Paryżu, Saint Louis i Louisville. Wielki złoty medal uzyskał także w 1904 roku na ogólnokrajowej wystawie we Lwowie. Obrazy jego nabywały największe galerie i muzea europejskie oraz Stanów Zjednoczonych.

W uznaniu zasług Alfred Wierusz-Kowalski otrzymał w 1890 roku tytuł honorowego profesora Akademii Monachijskiej. Chociaż nie prowadził systematycznej działalności pedagogicznej, opiekował się zawsze młodymi malarzami przebywającymi w Monachium. Jego gościnny dom i pracownia były zawsze dla nich otwarte.

Przed 1910 rokiem artysta rozpoczął pracę, jak sądził, nad dziełem swego życia - wielkim obrazem 5x10 m zatytułowanym "Napad wilków". Wiemy, że dzieło to było wystawione w 1919 roku w Warszawie (Sala Towarzystwa Wioślarskiego) i Poznaniu. Do ekspozycji poznańskiej dołączono specjalny informator ze zdjęciami fragmentów obrazu i wspomnieniami z lat młodzieńczych malarza spędzanych na Suwalszczyźnie. Najbardziej dramatyczny fragment wspomnień dotyczył napadu wilków na rodzinę Wierusz-Kowalskich podróżującą saniami zimą 1857 roku. Ten wspaniały obraz nie dotarł do naszych czasów. Spłonął w wagonie, którym przewożono część wyposażenia mieszkania i pracowni z Monachium do Polski.

Alfred Wierusz-Kowalski zmarł w Monachium 16 lutego 1915 roku. Prochy jego zostały sprowadzone do kraju w 1936 roku i pogrzebane na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W 1966 roku z inicjatywy Muzeum Ziemi Suwalskiej, Muzeum Narodowe w Warszawie zorganizowało w Suwałkach wystawę prac Alfreda Wierusz-Kowalskiego ze zbiorów muzeów polskich i zbiorów prywatnych.

W 1972 roku udało się otworzyć w muzeum suwalskim stałą ekspozycję obrazującą życie i twórczość tego znakomitego artysty. Wystawę zorganizowano dzięki depozytom Muzeum Narodowego w Warszawie, depozytowi Muzeum Sztuki w Łodzi, depozytom a później wspaniałym darom syna Alfreda - również znanego malarza - Czesława Wierusz-Kowalskiego, jego żony Hanny i ich spadkobierców z Paryża i Warszawy, darom dr Alfreda Wierusz-Kowalskiego z Gliwic, a także dzięki zakupom Muzeum w Suwałkach. Jak dotychczas jest to jedyna stała ekspozycja tego wybitnego artysty w Polsce. Miłośnicy i znawcy jego talentu tylko w mieście, w którym się urodził, spędził dzieciństwo i wczesną młodość, mogą w tak wszechstronnym zakresie poznać sylwetkę artysty i podziwiać jego talent i wielki kunszt malarski.

Alfred Wierusz – Kowalski to postać godna podziwu. Rozsławił imię Polski na świecie, dał przykład patriotycznego postępowania, otaczając swoją opieką młodych i utalentowanych Polaków, pokazał jak winien postępować Polak oddalony od ojczyzny, rodzinnego miasta.

Osoba Alfreda Wierusz - Kowalskiego stanowi przykład „tęczowego mostu”, który połączył Polskę ze światem.